ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣ

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ
Η Ισλανδία τους τελευταίους μήνες ζει έναν εφιάλτη διότι το 90% του πληθυσμού της ανήκει (περίπου 340.000 άνθρωποι) αδυνατεί να πληρώσει τα δάνειά της και δεν έχει αρκετό ρευστό για την καθημερινότητα. Οι Ισλανδοί που ήδη έχουν ζήσει ένα έντονο μεταναστευτικό κύμα το 1900 όταν έφεραν περίπου 15.000 άνθρωποι από τους τότε συνολικά 70.000 για την Βόρεια Αμερική και τις Σκανδιναβικές χώρες ζουν ξανά τον εφιάλτη της μετανάστευσης με το 50% περίπου να σκέφτεται να αποχωρήσει και να φύγει από την χώρα προς την γειτονική Δανία αυτή την στιγμή. Μαζική εμφάνιση καταστάσεων κατάθλιψης για όλες τις ηλικίες άρχισε να εμφανίζεται πλέον τον τελευταίο καιρό όταν η ανεργία από 1,9% που ήταν έχει φτάσει τα 10%. Παράλληλα εμφανίζεται μια έντονη πρόβλεψη περαιτέρω συρρίκνωσης της κατανάλωσης κατά 10% για τους επόμενους μήνες.
Το Διεθνές νομισματικό ταμείο που δάνεισε την Ισλανδία προκειμένου να επιζήσει, έβαλε ένα ποσοστό ρεκόρ τόκων 18% σε ότι αφορά το νόμισμα της.
Γενικά έχει δημιουργηθεί για την μικρή χώρα ακριβώς επειδή είναι μικρή οι πληροφορίες μεταδίδονται πιο εύκολα ένα κλίμα αγανάκτησης, αδιεξόδου, πανικού και έντονης κατάθλιψης.
Μαζικά πλέον οι κάτοικοι διαμαρτύρονται ο ένας στον άλλον και προσπαθούν με οποιοδήποτε τρόπο να δανειστούν για να ζήσουν το αύριο. Μην ξεχνάμε πως σε αυτά έρχεται και μεγάλος ισλανδικός χειμώνας με διάρκεια σχεδόν όλο το χρόνο όπου κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Τα συμπτώματα κατάθλιψης έχουν εκτοξευθεί πραγματικά σε εθνικό επίπεδο.

ΘΥΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Μία νεαρή οικογένεια ξεκληρίστηκε στις 19.05.09 μετά από μία έκρηξη θυμού στην Αθήνα. Το ρεπορτάζ των εφημερίδων αναφέρει ότι μετά από οικογενειακά προβλήματα και οικονομικές εντάσεις και ύστερα από έναν έντονο καβγά, ένας νεαρός άνδρας σκοτώνει τραυματίζοντας θανάσιμα τη σύζυγό του και επιχειρεί να αυτοκτονήσει πέφτωντας αγκαλιά με τα δύο του παιδιά από τον πέμπτο όροφο της πολυκατοικίας που διέμενε.
Το περιστατικό δείχνει ακόμη μία φορά τις μοιραίες συνέπειες που μπορεί να έχει η εξέλιξη μιας αντιδραστικής κατάθλιψης με συγκρουσιακά επεισόδια. Στις περιπτώσεις αυτές, όπου διογκώνεται το θυμικό και θολώνει το μυαλό από την ένταση, μειώνεται έντονα η κριτική ικανότητα, ο έλεγχος των πράξεων και «εκτονώνεται» ο εγκέφαλος με απερίσκεπτες ενέργειες και κυρίως, εκδηλώσεις βίας, εφόσον δε λειτουργεί το εγκεφαλικό σύστημα της αναστολής.
Τη στιγμή εκείνη το ξέσπασμα του θυμού είναι για τον αυτόχειρα «το φως στο τούνελ» στη λύση του προβλήματός του και μοιραία επιχειρεί την κίνηση απελπισίας με το δραματικό τέλος.
Υπάρχει θεραπεία σε αυτό; Σαφώς και ναι, εφόσον υφίσταται η έγκαιρη παρέμβαση. Βέβαια, είναι πολύ δύσκολο, αλλά, αν γίνει μία συλλογική συνείδηση να μάθουμε να μιλάμε για αυτά τα προβλήματα, πάντα υπάρχει διέξοδος, που θεραπευτικά ξεκινάει από την εξάλειψη του θυμού.
Αμέσως μετά από αυτό, αντανακλαστικά δραστηριοποιείται το κέντρο αναστολών του εγκεφάλου και η κριτική ικανότητα. Όταν κανείς φτάσει σε αυτό το σημείο, τότε πλέον μπορεί να δρομολογηθεί και η λύση στο πρόβλημά του με την κατάλληλη ειδική θεραπεία, που έχει πάντα αίσιο τέλος.