Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΑΥΤΟΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ.

Συμβαίνει κυρίως σε ανθρώπους που χρόνια ολόκληρα έχουνε δυσάρεστη εμπειρία σε ότι αφορά κριτική ή συνοδεύεται με κάποια αποτυχία από ανάλογες εκδηλώσεις που τους οδηγεί σε μια κρίση όχι μόνο της ικανότητάς τους ή στην αυτοεκτίμηση τους αλλά πολύ περισσότερο στην ύπαρξη τους και οδηγούνται σε μια βαθιά κατάθλιψη με ένα αίσθημα ότι είναι απόλυτα άχρηστοι.
Κύρια προϋπόθεση για την εμφάνιση αυτής της κατάστασης είναι ότι τα άτομα αυτά κατά την διάρκεια της εφηβείας ή και πιο πριν από τους γονείς τους είχαν μια άνιση μεταχείριση σε ότι αφορά την επιβεβαίωση τους ή την τιμωρία τους.
Αυτή η οικογενειακή κατάσταση εκτίμησης μπορεί να έχει ακολουθηθεί και στο σχολείο ή και σε άλλες εκδηλώσεις έτσι που να παγιωθεί μέσα τους και όταν πλέον αποφασίσουν ότι είναι «ανίκανοι» να καταλήξουν στον κύκλο μιας έντονης κατάθλιψης.

ΔΥΣΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Η ΔΥΣΘΥΜΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΗΠΙΑΣ ΜΟΡΦΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΝΗΛΙΚΑ ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ 2-3 ΧΡΟΝΙΑ.

Είναι αυτό που αποκαλούσαν οι ψυχίατροι «μικρή ή λανθάνουσα κατάθλιψη» που με τον καιρό μπορεί να αυξήσει της συμπτωματολογία της στο επίπεδο της μείζονος κατάθλιψη με την γνωστή διαταραχή.
Τυπικά παρατηρούμε μεταξύ δυσθυμίας και μείζονος κατάθλιψης σε κλινικό επίπεδο μια εναλλαγή που μπορεί να διαρκέσει χρόνια αλλά σχεδόν πάντα με «νικητή» την μείζονα κατάθλιψη.
Όπως και να έχει το θέμα η σώφρον πολιτική είναι η άμεση χορήγηση αγωγής χωρίς καθυστέρηση προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση πριν φτάσει στην έκρηξή της.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΣ, ΔΥΣΠΝΟΙΑ, ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ, ΥΣΤΕΡΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΕΚΡΗΚΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.

Γύρισε άπειρους γιατρούς δοκίμασε όλες τις διαγνώσεις μεταξύ δυσανεξίας, λακτόλης μέχρι και την ασθένεια Γκαγκά αλλά στο τέλος κατέληξε ο ίδιος να πει ότι όλα αυτά εκκρεμούσαν, όταν επιτέλους καταλάβαινε ότι έπρεπε να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι υπάρχουν επιστήμονες καλύτεροι από αυτόν που κάνουνε μεγαλύτερες ανακαλύψεις.
Με το που συνειδητοποίησε αυτό κατέρρευσαν και τα διάφορα συμπτώματα.
Μπορούσε να εργαστεί ο ίδιος καλύτερα όπως έγραψε, να συγκεντρωθεί περισσότερο στο έργο του και να αποδώσει περισσότερο.
Όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά λέει κάθε πάθος δημιουργεί μια κατάθλιψη η οποία διαρκεί καιρό. Παρόλα αυτά η κατάθλιψη αυτή μας κάνει άγρυπνους στο επερχόμενο κακό και στην ξαφνική δυσαρέσκεια. Μέσω αυτού του τρόπου ο μεγάλος επιστήμονας βρήκε ο ίδιος την διέξοδο στο πρόβλημά του. Παρόλα αυτά η κατάθλιψη αυτή μας κάνει κακό και στην ξαφνική δυσαρέσκεια.
Μέσω αυτού του τρόπου ο μεγάλος επιστήμονας βρήκε ο ίδιος την διέξοδο στο πρόβλημα του. Παρόλα αυτά παραμένει αυτή η διαπίστωση μέχρι και σήμερα ο ακρογωνιαίος λίθος της ψυχοθεραπείας.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.

Πολλοί πιστεύουν μάλιστα ότι το ψυχιατρικό αυτό νόσημα έχει φτάσει σε σημείο ακόμα και σε χώρες του τρίτου κόσμου να προσβάλλει δυναμικά τουλάχιστον έναν στους τρείς πολίτες.
Σαν μια κύρια κολόνα του παθολογικού αυτού οικοδομήματος πολλοί ψυχίατροι χαρακτηρίζουν τον μεταμοντέρνο τρόπο ζωής.
Δηλαδή της έντονης επιθυμίας και πραγματικότητας το να ζει το άτομο στην σύγχρονη κοινωνία με όσο το δυνατόν «λιγότερες» μεσολαβητικές δομές, οικογενείας, ταυτότητας, συγγένειας κ.λ.π.
Στα περισσότερα άτομα που αδυνατούν να ακολουθήσουνε αυτή την διαδρομή και μάλλον στη πλειοψηφία υπάρχει μια αυξημένη απογοήτευση που οδηγεί στην κατάθλιψη.

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΙΣ ΒΑΡΙΕΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΤΑΝΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, Η ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΕΡΙΠΟΥ 1% ΤΟΤΕ ΣΕ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΠΩΣ ΜΕ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΑΧΙ.

Έχουμε δηλαδή κυρίως στις βιομηχανικές χώρες μια εμφάνιση της κατάθλιψης πολύ μεγαλύτερη από την αναμενόμενη και από ότι φαίνεται θα συνεχιστεί πάρα πολύ εντονότερα. Οι λόγοι πρέπει ασφαλώς να διερευνηθούν σε επίπεδο επιστημονικό κυρίως σε ότι αφορά την λειτουργία του εγκεφάλου γιατί στην κατάθλιψη εν προκειμένου έχουμε εγκεφαλική δυσλειτουργία αλλά πρέπει και να εξετάσουμε άλλους παράγοντες.
Εξελισσόμεθα χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε σε μια κοινωνία μελαγχολικών ανθρώπων με όλα τα συμπτώματα που έχει η κατάθλιψη σε αυτές τις καταστάσεις.
Η απάθεια, η εύκολη συγκίνηση, η αδράνεια, η αδυναμία χαράς, η αδυναμία ψυχικής επικοινωνίας, επαφής κ.λ.π. είναι κάτι που βασανίζουν πλέον σε εθνικό επίπεδο όλα τα κράτη. Πρέπει η έρευνα στο σημείο αυτό να γίνει εντονότερη και να αναζητηθούν όσο είναι καιρός λύσεις.