ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ

ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Ο εντοπισμός αυτής της αιτίας της κακής κατάστασης έγκειται στο γεγονός ότι πλέον γίνεται ολοήμερα φανερό πως υπάρχει μια κατάσταση που οδηγεί σε ένα αδιέξοδο με σταδιακή υποβάθμιση της ζωής μας χωρίς ελπίδα για καλυτέρευση.
Αναμφίβολα και μόνο η ιδέα αυτής της σκέψης αν εγκατασταθεί μέσα στον εγκέφαλό μας έχουμε αυτόματα την γέννηση μιας αντιδραστικής κατάθλιψης η οποία σε φαύλο κύκλο προωθεί ακόμα περισσότερο την εντύπωση αυτή και μας κάνει να νοιώθουμε χειρότερα και πιο άρρωστοι.
Είναι ανάγκη οπωσδήποτε να αρχίσουμε ο καθένας ατομικά να αναζητούμε προσωπικές διεξόδους και σε αλληλεγγύη με υπόλοιπες ομάδες να ψάξουμε να βρούμε για κοινωνικά «δρομάκια» που θα οδηγήσουν έξω από αυτήν την πίεση.
Η έξοδος της πίεσης είναι η έξοδος από την κατάθλιψη και η προσπάθεια προς την έξοδο είναι η δημιουργία η οποία αποτελεί και το καλύτερο φάρμακο.

ΤΙΚ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΜΙΑ ΟΜΟΙΟΓΕΝΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΙΚ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΠΑΣΜΟΥΣ ΜΥΩΝ Η ΟΜΑΔΕΣ ΜΥΩΝ ΣΥΝΟΔΕΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΝΙΟΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.
Η μανιοκατάθλιψη είναι η κατάσταση που ο ασθενής γυρίζει από την ευθυμία στην δυστυχία. Έχει παρατηρηθεί ότι αυτά τα δύο συμπτώματα τικ και μανιοκατάθλιψη συμβαδίζουνε πολύ τακτικά μετά από στρεπτοκοκκική λοίμωξη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο στρεπτόκοκκος έχει μια ικανότητα να μεταφέρει την «δηλητηριώδη του δράση» μέσω κάποιων ειδικών πρωτεϊνών των λεγόμενων πρωτεϊνών Μ που παρουσιάζουνε χαρακτηριστική κυτταροταξική δράση στα νευροκύτταρα. Προφανώς αυτή η δράση των συγκεκριμένων πρωτεϊνών κάτω από την επήρεια του στρεπτόκοκκου διεγείρει εγκεφαλικές περιοχές και συγκεκριμένα τα βασικά γάγγλια που είναι περίπου στο κέντρο του εγκεφάλου προκαλώντας εκφυλίσεις που γεννούν αυτά τα συμπτώματα. Συνεπώς όταν παρουσιάζονται τέτοιες καταστάσεις και ιδιαίτερα σε στρεπτόκοκκο γιατί έχει την δυνατότητα να επεκταθεί πρέπει να υπάρχει άμεση επέμβαση τόσο διαγνωστικά όσο και θεραπευτικά.

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΤΑΚΤΙΚΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΥΠΝΟΣ

ΟΙ ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΤΟΥΣ.
ΔΗΛΑΔΗ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΙΣΜΟ, ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Η ΑΚΟΜΗ ΣΤΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ, ΛΟΓΩ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ ΚΑΛΑ.
Ξυπνούν στην μέση της νύχτας, δεν μπορούν να «ξαναπιάσουν» τον ύπνο τους κ.λ.π.
Τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Ο ύπνος τρέχει μέσα στον οργανισμό σε 4 φάσεις εναλλασσόμενες από το πρωί μέχρι το βράδυ όπως ορίζει ο βιορυθμός της ζωής. Η κατάθλιψη είναι αυτή που του δημιουργεί διαταραχές σε ότι αφορά τα συναισθηματικά κέντρα και την μνήμη κατά την διάρκεια κυρίως του ύπνου και διαταράσσει αυτές τις φάσεις.
Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια το δυνατόν γρηγορότερο πρέπει να δοθεί μια αγωγή χωρίς ο κάθε ενδιαφερόμενος να έχει το πρόσθετο άγχος μήπως γίνει εξαρτώμενος από αυτήν την αγωγή.
Σίγουρα ο οργανισμός το χρειάζεται και ο ύπνος πρέπει να διορθωθεί και με το που διορθωθεί θα λυθούνε πάρα πολλά προβλήματα ίσως και αυτό της κατάθλιψης.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΚΑΙ ΤΥΧΟΝ ΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.
Δεν είναι εύκολη δουλειά να βρεις την διασύνδεση μεταξύ κατάθλιψης και γενετικής διότι παίζουνε ρόλο πάρα πολλοί παράγοντες και ακριβώς σε ότι αφορά και την κλινική μορφή της κατάθλιψης δεν είναι ακόμη τελεσίδικα όλα γνωστά.
Παρόλα αυτά έρευνες που έγιναν τον τελευταίο καιρό από την πανεπιστημιακή κλινική του Μονάχου κατέδειξαν ότι υπάρχει κάποια διασύνδεση μεταξύ των νευρομεταφορών της σεροτονίνης και της δραστηριότητας της αμυγδαλής.
Έχει βρεθεί ότι η δυσλειτουργία στην εν λόγω περιοχή είναι υπεύθυνη για τον κληρονομικό χαρακτήρα της κατάθλιψης.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ.
Η όλη ανάπτυξη της όμως έρχεται σε σύγκρουση με την κλινική μορφή εμφάνισης σε ότι αφορά την εξέλιξη της κατάθλιψης.
Παρατηρούμε τακτικά ότι μια κληρονομική προδιάθεση για κατάθλιψη οδηγεί τους ανθρώπους, μεταξύ των άλλων, να χάνουν οποιαδήποτε διάθεση για φαγητό, κοινωνική επαφή, σεξ και κατά κύριο λόγο για αναπαραγωγή, ενώ σκέπτονται τακτικά αυτοκτονικά και να δώσουν ένα τέλος στην ζωή τους.
Δηλαδή μια συμπεριφορά απόλυτα «αντιεξελικτική». Ακριβώς λοιπόν μελετώντας με την Δαρβίνειο σκέψη αυτή την ιστορία, φτάνουμε να διερωτώμαστε γιατί να συμβαίνει. Είναι λάθος η θεωρία του Δαρβίνου ή πρόκειται για μια άλλη εξέλιξη η οποία πρέπει να δημιουργηθεί προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση που θα επιβάλλει την συνέχιση της ζωής, Όπως λοιπόν ακριβώς έχουμε τις περιπτώσεις που παρουσιάζεται πυρετός προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια λοίμωξη ίσως έτσι ακριβώς εμφανίζεται και η κατάθλιψη για να προετοιμάσει τον άνθρωπο και να τον ισχυροποιήσει κατά το «νιτσεϊκό» ότι δεν σκοτώνει δυναμώνει μετά από ένα τραυματικό βίωμα. Το οποίο βέβαια είναι σκληρό αλλά αντιμετωπίσιμο.